IRA ...

हिच्या आवडीच्या कामांपैकी .....

*समोर दोरीवर वाळत असलेले बेडशीट खाली खेचून फाडणे ... 

*खास करून पाहुण्यांचे चपला बूट चावणे .. 

*ग्रील मधून हाताने पेपर सरकवून खेचून तुकडे करणे.... 

आजच कामवाली ची चप्पल शोधून ग्रीलमधून काढून चावून झाली व माझा मारही खाल्ला ...! 

काय सुख मिळतं तिला ..काय सांगू .... चेहरा अगदी तरतरीत होतो ... ते तुकडे तुकडे विखूरलेले असतात आणि भाव जणू खूप महत्वाचे काम केलेय ...

एकदा तर नुकतेच आलेले कुरीयर पार्सल तोंडी लागले .... 

पण तिला समजवायचे कसे कळत नाही.

खूप आवडीचे काम आहे ते ...

 आमचे सामान फाडाफाडी समजू शकते पण तिचे स्वत:चे अंथरून तरी तुकडे तुकडे करून नये ना ... ते ही एवढ्या गारठ्यात. आम्हाला थंडी वाजली की तिला कपडे घालायचे अन् तिने मात्र आजवर एकही टी-शर्ट अंगावर ठेवला नाही .. 

घरी कोणी आलं की हिला स्वत: माणसा सारखे ग्रील चे दार हाताने उघड बंद करायचे असते ... 

आणि जिद्दीने स्वत: दोन पायांवर .. हातांनी धरून दोन मिनीट मिठीत उभे रहायचे असते .. 

ही घरी आल्यापासून रस्त्यावर चालताफिरताना दिसणार्या कुत्र्यांचे चेहर्याचे हावभाव लक्षात येवू लागलेत. 

कुणी रस्त्यावरून शेपूट हलवत गाणं पुटपुटत डोलत चालणारं  मस्त कलंदर .. कुणी गॅंग लीडर तर कुणी पिल्लांचा रखवालदार तर कुणी सतत कसल्यातरी चिंतेत असलेला चेहरा ... 

हे नव्यानं कळण ... म्हणजे शिकणं ... 

जगात शिकण्यासारखं खूप काही आहे ... 

शिकण्याची ... बस मन समाधानी राखण्याची इच्छा हवी..... 

..... जे पेराल ते उगवेल ..... आणि ते आपलंच असेल हे नक्की ! 

                           ........ Bhavna Sonawane.

Tooth Fairy Tales 2.

Tooth Fairy Tales 2. 

❤️ Innoscent Souls ❤️

स्कारलेट : आई .. कालपासून दात तोडून पाकीटात ठेवलाय. टूथ फेरी आली नाही अजून 

मी : तुला माहितीय ना .. ती लेट येते नेहमी. 

स्कारलेट : ह्या वेळेस मी सिक्स हंडरेड रूपीज मागितलेत. 

मी : त्या पाव सेंटिमीटर दातांसाठी?? 

स्कारलेट : होय ! तर काय !! 

मी : तिने सोनं विकत घेतलेल परवडेल त्यापेक्षा 

स्कारलेट : सोन्याचा तिला काय उपयोग ?? 

मी : मग दातांचा काय उपयोग ?  

स्कारलेट : दात एक्सचेंज करते ती. मिल्क टीथ जमा करते आणि नवे दात देते. 

(दुसऱ्या दिवशी)

स्कारलेट : आई ... टू हंडरेड रूपीज ठेवलेत टूथ फेरीने पाकीटात. मी फिफ्टी रूपीज ठेवलेले तिच्यासाठी. 

मी : म्हणजे वन हंडरेड फिफटी तुझे. 

पण तिला तू का दिलेस पैसे? 

स्कारलेट : ती मी टूथ फेरीला टीप दिली !!

😀

ती की तो ...

नुकतीच अतिशय वाईट घटना कानावर पडली. 

मुलाची आई एक संवेदनशील चित्रकार आहे. ह्या दुःखातून बाहेर पडायला तिला न जाणे किती दिवस लागतील. 

 फरीदाबाद येथील एका प्रतिष्ठीत शाळेत दहावी वर्गात शिकणाऱ्या एका मुलाची शाळेतील इतर मुलांकडून सतत छेड काढली जात होती. कारण काय तर तो बोटांना नेलपेंट लावत असे. सतत त्या मुलाला काही विशिष्ठ शब्द वापरून हिणवले जाते होते.  त्या शालेय  मुलांची मजल त्या बिचाऱ्या मुलाला शारिरीक / लैंगीक इजा करण्या पर्यंत गेली. हे सर्व सहन न झाल्या मुळे त्या मुलाने पंधराव्या मजल्यावरून उडी टाकून आत्महत्या केली. 

आई एक चित्रकार आहे व त्याला बालपणापासून एकटीनेच संभाळून लहानाचे मोठे केले. 

        मुळात तृतीय पंथी ही जमात... तसेच  समलिंगी... मग ती गे असो वा लेसबीयन .. हे समाजात वावरणाऱ्या लोकांपैकी काही अपवाद असतात. पण ती ही माणसंच की. शरीर रचना सारखीच... भावना ही सारख्याच. तरी काहीसे वेगळे. 

        प्रत्येक स्त्रीमध्ये कमी अधिक मात्रेत एक पुरुष लपलेला असतो. तसेच प्रत्येक पुरुषात कमी अधिक प्रमाणात स्त्री असते. 

हा खेळ testosteron estrogen चा असतो. पुरुषांमध्ये testosteron नीट प्रमाणात असतो तर स्त्रियांमध्ये estrogen अधिक प्रमाणात बनते. 

        एखादा पुरुष अधीक संवेदनशील असेल तर नक्कीच इस्ट्रोजेनचे प्रमाण वाढीव असते तसेच साहजीकच नव्या जगातील ह्या स्त्रियांमध्ये टेस्टोस्टेरोन अधीक प्रमाणात असते .. पण असेना... त्यात काही नुकसान नाही. 

        एखाद्या पुरुषाला भांडी घासायला आवडत असतील किंवा एखाद्या स्त्रिला पुरुषांच्या बरोबरीने काम करायला आवडत असेल तर त्यात काय बिघडले? 

        पुर्वी रूढी परंपरा यांना अतिशय महत्त्व देताना ह्या विषयी मनात अनेक प्रश्न असायचे. पण मुंबई लोकल ट्रेनचा प्रवास करताना व हायवेवर टाळ्या वाजवत ही माणसं दिसायची व मनातील प्रश्न काहीसे कमी झाले. 

        तृतीय पंथियांना समाजात जी काही वागणूक दिली जाते त्यातून जिवंत राहण्यासाठी आपल्याला भितीदायक ठरणारे मार्ग ते अवलंबत असावेत. खरं सांगायचे तर ते सजून त्यांच्या झोपडी बाहेर पडतात ते एखाद्या स्त्रिला लाजवेल इतके सुंदर दिसतात. मग मुंबईच्या हाय क्लास एरियातील ह्या छक्यांना पहायचे... 

        कॉलेजला जाऊ लागले तेव्हा एखाद्या मुलामधील मुलीसारखं लाजणं... नाक मुरडणं दिसलं तेव्हा हसू यायचे. ते हसणे एखाद्या मस्तीखोर बाळाला पाहिल्यावर असणाऱ्या हसू प्रमाणेच असायचे. पण अशा गे मित्रात एखाद्या मुलीने मित्र शोधावा... जन्मभर मैत्री अटूट राहते. 

        पुढे परदेशी आर्ट रेसीडेंसीच्या काळास माझ्याच इमारतीत वरच्या मजल्यावर एक भारतीय मुलगी राहत होती. तिने मला लवकरच सांगितले की ती लेसबीयन आहे व तिला एक गर्लफ्रेंडही आहे. तरी आमच्या मैत्रीत काहीही फरक पडला नाही. माझ्यासाठी ती इतर मैत्रिणींप्रमाणेच होती...

        काही वर्षांपुर्वी माझ्या जुन्या स्टुडीओत टाळ्या वाजवत एक छक्का यायचा. सेठ किधर है... सेठ को बुलाओ सांगायचा. अनिश असेल तर त्याच्या हातून तो देईल ते पैसे घेऊन दुआ देऊन जायचा. तो आत नाही हे सांगितले तर मी जणू खोटं बोलतेय असे माझ्यावर डाफरत असे. अधूनमधून त्याची टोळी घेऊन यायचा आणि दाराबाहेर बसून चहा-पाण्याची मागणीही करायचा. घरच्यांनी पुर्वीपासून घाबरवलंय म्हणून कधी त्यांच्याशी बोलत बसले नाही. एकदा मी स्कुटीवर रस्त्यात उभी असता तो छक्का समोरून पैसे मागत गेला पण मला ओळख दाखवली नाही. 

        असेच काही वर्षांपुर्वी अगदी गोरा उंच मुलगा... शाळेतील गणवेशात ट्रेन मध्ये क्लीपा विकत असे. खूप बडबड असायची त्याची आणि हालचाल थोडीशी नाजूकच. काही महिने सरले आणि त्याच्या बोटांच्या वाढलेल्या नखांना रंगीत नेलपेंट दिसू लागले. आता तो अधीकच मटकत चालत असे. ते वर्ष सरलं तसे एकदा पुन्हा दिसला... तेव्हा एका फेरीवाली मैत्रिणीशी बोलताना मानेची हालचाल व अधूनमधून वाजणाऱ्या टाळ्या... 

        सहज पण किती सुटसुटीत जगतात ही माणसं... आपल्याच नादात. न लग्नाची गाठ... न पोरंबाळं पैदा करण्याची काळजी...

          ते तसे.. आपल्यापेक्षा निराळे म्हणून आपल्यातील काहींना वाईट वाटते... पण मला ते सर्वच आपल्यापेक्षा अधिक सुखी वाटत आले आहेत. 

        पण फरीदाबादची काल-परवाची ही घटना मनाला छेद करून गेली. शाळकरी पोरांना कसे काय कळतात हे लैंगिक छळ? कुठून शिकली असतील ती मुलं असं वागायला? 

बरं... शाळेने त्यांची पाठराखण करून ह्या बिचाऱ्या गरीब मुलाला असे छळायला नको होते. बिचाऱ्याला जीव गमवावा लागला. जीवन खरंच एवढे स्वस्त झाले आहे का? 

       .......Bhavna Sonawane. 26.February.2022

He defines Love

 A beautiful feeling  that someone stays in theheart ... 

no matter what he was ...

no matter where he is ... 

Its something that keeps us glowing

 in togetherness and in despair.

Its the heart filled of you  .. 

attracts me ..myself  more .. 

then my life is easier ... 

Yes ... the pain you created

still keeps my mind awake ... 

you deep felt inside

keeps me awake ... 

still .. distills the hatred away! 

and what stays is the pure  Love !! 

Yes ..  I feel Love ....

Krishna Krishna ... 

                     ........bhavna.

वो राह अंजानी ...

 ती .......... 

जुनी पण परिस्थिती आजची ... 

कदाचित आता कायमची ! 

अंजानी मंझील 

अंजानी गलियॉं 

वो राह अंजानी 

अंजानी उन सुर्खियोंमें 

अजनबी तूम ..

अजनबी हम .. 

एक ख्वाब अधुरासा 

एक शाम धुंदलिसी

वो बढ लहा अंधेरा 

वो खत्म हो रहा .... शुरज कहीं 

उन अजनबी चेहरों के बीच 

कुछ जाना कुछ पहचाना

एक खिलखिलाता चेहरा 

वो मासूम जिंदगी 

एक मासूम अब तैयार खडी 

अंजानी राह पर 

अंजानी सफर की ओर 

एक अजनबीसी .....

Bhavna

जिवाचा वेनाइस करावा म्हणतेय ...

 

जिवाचा वेनाइस करावा म्हणतेय ...

 माझ्या राहत्या शहरामध्ये आता बोटीसाठी रसते करायला हवेत. 

तसेही येथे बस सेवा चालत नाही. शिक्षावाले बस बंद पाडतात. रिक्षा परवडत नाही. 

मग ओपन बोट एरवी त्या ठरलेल्या रसत्याने कृत्रीम रित्या पाणी साठवून तर कधी चाकावर चालवावी. मग आम्हालाही विरंगुळा .. मुलांना मज्जा. 

अगदी लेक व्यूह प्रमाणे बोटीचे स्वागत करू.  पाऊस सुरू झाला की तीच बोट आणि तोच रसता .. आता पावसात पाण्यात प्रवास करावा...  

माझे इंजिनीयर डोके नसून कलाकार डोके आहे .. त्यामुळे समजून घ्या. ट्रोलर्स ने ह्या पोस्ट पासून कृपया लांबच रहा. 

 बोट रसत्याचे चित्र समोर दिसतय ... मग ते स्वप्न का असेना. नवनवे स्वप्न दाखवणे आपले कामच असतय बघा... जणू पावसात जिवाचा वेनीस Venice. 

भारताबाहेर असतात की सायकल साठी ठरावीक रसते .. मग येथे बोटीसाठी रसते डिझाइन करता आले तर ... 

जागेची पंचाइत होइल .. तरी ज्याला हे पटेल .. जमेल .. त्याने उचलून धरावे. 

आता बोटीसाठी रसते करावे ! 

Happy and Safe Rains ... 

        ........bhavna. july21.

www.bhavnasonawane.com

एका पडलेल्या दाताची कहाणी 😂

ती : आई माझा फर्स्ट मिल्क दात तुटून बेसीन मधे पडलेला ना ..

हा बघ ... हा वाला आता मी उशीखाली ठेवणार. 

मग मला फेरी गिफ्ट देणार !!

मी : नको .. फेरी ला सांग पैसे दे. 

ती: नाही फेरी गिफ्ट देते आणि पैसे पण देते

मी : काही नाही .. पहिल्या दाताला गिफ्ट देते असेल. 

आता पुढच्या दातांची किंमत कमी होते नै ... 

ती: पैसे चालतील की 

ओके .. जे देइल ते देऊ दे. 

(रात्री झोपताना उशीखाली ठेवलेला दात सकाळी तसाच होता)

ती : ए आई ... फेरी मला विसरली 

मी: थांब जरा .... तिला कामात लक्षात राहिले नसेल. 

उशीरा येणार असेल.  

(दुपारी पंनास पन्नास च्या दोन नोटा उशीखाली सापडतात)

ती: आय ..आई  बघ .. फिफ्टी प्लस फिफ्टी ... हंड्रेड 

मी: अरे व्वा ...

ती: पण गडबड आहे. 

हे पैसे तुझे तर नाहीत? फेरी असे पैसे देत नाही. 

दात पण घेऊन जाते. 

मी: मला ते नाही माहीत ... आमच्या वेळेत फेरी तुटलेला दात कधीच विकत घ्यायची  नाही ... 

ती: अगं पण दात तसाच ठेवला तिने. 

मी: बरं ... ती विसरली असेल. नेइल. 

ती: नाही विसरत नाही. मी मातीत टाकते आता तो दात. 

मी: मग बर्याच पोरांचे दात जमा करून वजनाने दमली असेल. नाजूक असते नै ती...  उद्या नेईल. तू नको टाकू ... पैसे गायब झाले तर... 

ती: ओके .. पण तरी गडबड आहे. ही कामे ती रात्री करते. 

मी: अगं ... आपण कसे पैसे देउन तसेच घरी येतो अन् विसरलेली  भाजीची पिशवी सकाळी  आणतो .. तसं झालं असेल बघ. 

येईल येईल परत ... 

ती : बरं ..वाट बघते. 

मी: माझ्या रूट कॅनलची कॅप निघालीय ...ती सिरॅमिक कॅप घेईल का? 

ती: दे ... तिला खरा दात वाटेल. 

 मी: किती पैसे देइल? 

ती: मला हंड्रेड दिलेत ... तुझा दात मोठा आहे .. टू हंड्रेड देईल. 

मी: नक्की? 

ती: म्हण्जे काय .... देइल ती. 

(सकाळी ) 

ती: आई आई .. बघ माझा उशीखालचा तो दात गायब झाला ... 

फेरी घेऊन गेली दात. 

मी: मला सांग .. इतके दात जमा करून फेरी त्याचे करते काय ?? 

ती : दाताना जोडून तिचे घर बनवते.

मी : 🤔🤔🤔