' कृष्ण '
आहे जितकी तुझी
माझ्या देवाचीही नाही मी ...
तू शोधतो आहेस माझ्यातला 'तो '
कधी एक झाले होते... रंग ते ...
तो पाहतो मला
आनंदाचं गाणं गाताना ...
तो पाहतो मला
मन वेडं ... रडू आवरताना ...
मी 'माझी '
कुठे .. कसं म्हणू मी ..
थोडं थोडं म्हणत सर्वच वाहीले
... ना रे तुला मी !
तो आजही तिथे उभा आहे ...
खरं सांगु?
आपल्या नात्याची दोर
मात्र 'तो' सांभाळतो आहे.
bhavna.2016 jan.
दुनिया में बस एक हम खुबसुरत नहीं
और भी हैं हसीं मुझसे बेहतर कहीं.
आज जवाँ हूँ तो कल बुढापा होगा
कोई मेरा अपना मेरे साथ हमेशा होगा.
'साया' ना कर कभी पराया मुझको
एक तेरे सिवाँ कोई दोस्त अपना ना होगा.
इस ढलती उम्र पर इतराना कैसा
दुनिया का दिया हर तज़ुर्बा मेरे साथ
होगा.
bhavna.jan2016.
मी दहावीलला होते ..
ऊजी नउवीला ... माया सहावी ..येगेश सातवीला.
गावी गेलो होतो ...
छान गट्टी जमली होती आमची.
अगदी धम्माल करायचो तेव्हा.
माया आमच्यात नसायची
पण, यंदा सुट्टीला आली होती.
आज मच्छिंद्र गड चढायचं ठरवलं होतं.
सकाळी मा..बाबा..काका..काकू सोबत पायथ्याशी कसे आलो आठवत नाही..
पण आज फार मज्जा येणार होती.
. बहुतेक सोबत आजी असावी ..
शिदोरी पाणी सोबत घेतलं होतं.
ह्रशिकेश अगदी सात महिन्याचा असावा..
आमची वर चढताना रेस ..उतरतानाही रेसच.
ती पायवाट .. करवंदाची झुडूपं...
आमच्यासोबत
कडेवर बसून खिदळणारा ह्रशि....
कुठेही असलो तरी आम्ही दिसायची खात्री होती.
उजवला ने पोॅलियस्टर फ्लुरोसंट पिंक परकरपोळकं घातलं होतं.
अगदी त्या डोंगरावर झुडपांच्या हिरवळीत एक गुलाबी टिपका सरकताना दिसायचा.
मला आवडायचं नाही....हिने असं परकरपोळकं घातलेलं.
तेव्हा गावी मुली वयात आल्या की परकरपोळकं घालायची पद्धत होती.
उजवला माझी आत्येबहीण.
तिच्या वडिलांनी सांगितलं आणि ती मोठ्या मुलींसारख वागू लागली.
ते काही स्वस्त नसायचं ..
एकदा हिशोब पण करून दाखवला तिला.
म्हट्लं ..
बघ !! मिटरप्रमाणे कपडा आणि टेलर चे मिळून किती होतात..त्यात तुला दोन ड्रेस झाले असते .
तिने मात्र शांतपणे होकारार्थी मान हलविली.
मला वाटलं माझ्या अशा बोलण्याने कदाचित तिचा विचार बदलेल.
त्यात रंगा व्यतिरीक्त कसलीच वरायटी नव्हती.
तयात ती धावताधावता पाय अडखळून पडेल की काय .. असं वाटायचं.
स्वतः च्या मळयातील ऊस सोडून
दुसर्याच्या मळयात चोरून तांबडा ऊस खायला घुसायचो.
ती आम्हाला घाबरवायला रानडुकराच्या गोष्टी सांगायची
आणि पळत सुटायची.
एखादी बकरी चरायला घेउन जायचो
मोकळ्या आभाळाखाली ...
आमच्या शर्यतीत तिलाही शामिल करायचो.
ऊजीचं परकरपोळकं ..
तिचे कपडे ..
ती एक चाहूल होती ..
ऊजवलाचं शिक्षण अपुर्ण राहणार ह्याची ..
लवकरच तिचं लग्न करणार ह्याची ...
.....bhavna . dec2015.
आपलंआपलं म्हणून कौतुक नसतं ..
कदाचित् ..
मेल्यानंतर कळतं
जेव्हा आपलं मन
एक सुंदर शरीर सोडतं ...
...bhavna .dec 2015.
आयुष्य सुखांनी नटलेलं ....
आणि त्यात तू नाहीस
दूरदूर खोलवर तुझ्याच आठवणींनी बहरलेलं ...
पण तू नाहीस
तो ..ती. ..हा..ही ...सर्वांनीच व्यापलेलं ...
अरे ! तू नाहीस
एकएक क्षण ..वाट पाही मन...
का कुणास ठाऊक
तू नाहीस ...
फुलाफुलांवरून भिरभिरणारं
मोहक सुगंध पसरवणारं माझं मन...
त्यात तू नाहीस ?
पुस्तकाचं पान उलगडावं तसा
'तू' उलगडत जातो आहेस
अवतिभवती माझ्या
सारं सरं 'तू' आहेस.
bhavna. nov. 24.2015
2007 साली मी अनुभवलेल पॅरीस...
विविध कलांनी नटलेलं हे शहर.
जगातील प्रत्येक कलाकाराने एकदातरी भेट द्याव असं हे शहर..
कला आणि विज्ञानाचं सुंदर एकत्रिकरण असलेलं हे शहर ...
प्रत्येक गल्लिबोळाचं वैशिष्ठय असलेलं हे शहर ...
शहराच्या मधोमध वाहणारी सिएन नदी ...
त्या कडेने चालत राहा ...
विंडो शोॅपिंग करा ...
शनिवार च्या ओपन मार्केटना भेट द्या ...
छोटीमोठी कला दालनं पाहत फिरा ...
रसत्याकडेने विकत मिळणारी पुस्तकं चाळा ...
माझ्या चित्रांमधून वेळ मिळाला की हेच काय ते काम.
निटनेटकं असं हे शहर...छान प्लॅनिंग ...
एखादी महत्वाची इमारत गर्दीत अशी रचलेली आढळेल की लांब गेल्यावरही स्पष्ट दिसत असेल.
दुरवर कुठेही गेलं तरी आकाशात डोकावणारं ते Eifiel tower ...
ती छबी मनामध्ये घर करून राहिली ... भारतात परतल्यावर आजही एखादं टाॅवर मला tour eifiel ची आठवण करून देतं.
शनिवारी नदीच्या काठी गीटार , मित्रमैत्रीणी , वाईन आणि रात्रभर चालणार्या गप्पा.
सकाळसंध्याकाळ माझ्याच इमारतीत सुरू असलेला पियानोचा रियाज ...
दर अठवड्याला होणारे गायन ..वादन.. नृत्य...
जगातील विविध देशातील कलाकार ...
हे सर्व अनुभवायला माझ्यासाठी अडीच महीने खूप कमी होते.
कधी प्यायला मिनीरल वाॅटरची गरज भासली नाही ..
स्वच्छ रसते ...
रसता चालत क्राॅस करणार्याला मान देणारी वाहने...
खेळणीची दुकानं लाकडी चाविच्या खेळणींनी भरलेली ..
रसत्यावरून मालकांसोबत मास्क लाउन फेरफटका घालणारे कुत्रे ..
स्केट्शूज घालून फिरणारी फ्रेंच माणसे ...
वयस्क सहसा फक्त फ्रेन्च बोलत ..जणु इंग्रजी येतच नाही.
पण तरूण पिढीमध्ये ही औपचारिकता कमी दिसली.
कोणत्याही कलाकाराला हवंहवस वाटेल असा हा अनुभव
आणि प्रत्येक मनुष्याला ओढ लागेल असं हे वातावरण...
माझं ड्रीम कला महाविद्यालय , Ecole art de Beaux देखिल काही दिवस अनुभवायला मिळालं .
तेथील लायब्ररी मध्ये एक संपुर्ण कपाट भारतीय कलाकारांनी व्यापलेलं पाहून मन भारावलं.
पॅरीस ...जगातील महत्वाचं कलेचं प्रेरणास्थान ..
म्युझी दी लुव्र , म्युझी दी ऑरसे , पोॅम्पीड्यू , पिकासो म्युझियम ..
हे सर्व पहायला मी सियन नदीकाठून चालत जायची ...
तेथे पोहोचेपरियंत नेहमीच स्वप्नमय वाटायचं .
परतिच्या वेळी त्या कलाक्रूतींमध्ये मन अगदी एकरूप होउन गेलेल असायचं.
रात्री इथल्यागत तिथं अंधार झालेला दिसला नाही.
काही दिवसातच 'सातच्या आत घरात' हा नियम मी मोडीस लावला.
उशीरा परतताना वाटणारी भितीही नाहिशी झाली होती.
हे असं एक शहर
ज्याने अशी अमानुषता कधीही पाहिली नसावी ...
त्या शहरात कोणी अशी क्रूरता करेल ही कल्पना देखील असहय्य आहे.
........bhavna sonawane .2015.
